Hai veces que a ansia por conseguir algo fan que non te deas de conta que vas por bó camiño, que todo vai a ritmo e que algún día chegará... Esa ansia fai que desesperes porque non dá chegado, como se tiveras présa... "¿Présa porqué?" páraste a pensar, e solo unha vez que o pensas vés todo eso de que vas a ritmo, colles aire e dis "ben!"
Este tipo de sentimentos de ansia, tardanza ou apuro son como ilusións mentais, como imaxinacións que o corpo e sobre todo a mente che crean, aparentemente sen motivo algún, e para min por exemplo son estresantes, pero ó mesmo tempo boas, pois gracias a ese estres que sinto pelexo constantemente por chegar ó obxetivo, se non sentise eso ó mellor desistía sen pensalo moito, dando por feito que ou non chega ou xa chegaría solo... En resumo:
"PACENCIA" = unha virtude
Suscribirse a:
Comentarios de la entrada (Atom)
No hay comentarios.:
Publicar un comentario