domingo, 18 de noviembre de 2007

PASO DO CEO, QUERO IR Ó INFERNO..


Pois si, como bos demos estabamos na gloria ali no inferno, jajaj... Moi boa música, moi boa xente, moi bó ambiente... todo estupendo a verdade.

O festival foron dous dias, o venres e o sábado, e a verdade é que me encantaron os grupos dos dous dias, ainda que se cadra (aparte de Gatillazo que foron os mellores do venres), os que máis me gustaron foron os do sábado... un pouco máis cañeiros ainda.

Chegamos ali o venres xusto cando empezaba Gatillazo e foi unha pena porque nos perdemos a Nao, pero é que empezaron moi cedo. Fixemos unha primeira exploración á discoteca onde se facía e despois xa nos soltamos por ali para dalo todo.

Estibemos ata o final e marchamos ó pobo a sair ali, bueno, realmente estibemos solo no Inferno (no bar), que estaba petado e onde recibiron a Bolo moi ben, fixo moitos amigos ali, ali ademais vimos máis xente coñecida, como por exemplo ós de Boiro, que estaban unha boa tropa. Ás mil fomos durmir e ó día seguinte máis do mesmo, pois á unha estabamos almorzando unha boa cunca de viño, comemos, pasamos o día por ali a voltas con uns rapaces de Lalin e de Ourense, aparte dos que xa viñan con nós e outra vez pa dentro. O venres ademáis perdín un moedeiro no que levaba o carné de conducir e o dni, e foron unhas risas cando dentro da discoteca no segundo ou terceiro concerto, se me achega un tipo e dime ¿ti eres Candal?, e eu si, pois tes un moedeiro con dous carnés no inferno, jajaja, que risas e vaia coincidencia atoparme entre tanta xente.

Acabou o concerto e ala, ó inferno outra vez e ata o día seguinte...

Moitos rencontros, moitas anécdotas e sobre todo o desafogo e o bó rollo que che deixa unha festa deste tipo, que ó fin de contas é o mellor, ter algo máis que contarlle ós teus netos.

sábado, 3 de noviembre de 2007

CASTAÑAZOO







E para castañazo o que nos pillamos nós,... festón do copón, moi boa xente e moitas risas e anécdotas de un festival que recordaremos sempre como un sitio para volver.



O mellor sen duda (aparte dos nosos inimitables Zënzar), os Rastreros, que nin os vira nunca porque estaban disoltos como grupo, nin oira falar deles. Coñecía algunha canción de oilas por ahi nalgún bar, pero non sabía quenes eran.



A noite empezou con moito frío en Chantada, e cando nós chegamos ainda non había moita xente porque estaban todos ceando, pero dimos unha volta, vimos ó de Soak co tenderete montado e xa nos avisou para outra festa, o festival Furtivo, que será en Cangas o vindeiro 28 de decembro.



Empezou a chegar xente, empezaron os concertos e empezamos a entrar en calor, no segundo concerto Bolo xa tiña o pase para os camerinos onde estaban os músicos, jajaj, é un artista o Bolo, e alucinei, porque a xente quedaba pasmando para el como se nunca viran un can, e non sei eu, pero será por cans en Chantada...



Como dicía, o mellor foron os Rastreros, que se cansaron de bises e alucinaron co apoio que lles dei a xente, estaba todo o mundo entregado con eles, gustaron e fixeronnos sudar máis ainda se cabe que os outros grupos, e eso que cando tocaron eles xa estabamos todos extasiados da caña que meteron todos os grupos, porque se saliron todos do mapa. Aparte houbo sorpresas, como os Diplomáticos, que apareceron sen estar anunciados ainda que todo o mundo contaba con eles, Xan o dos Papaqueixos, e un lote de xente que pasou por ese escenario. Tamén os Cuchufellos, que melloraron moito, e sempre que os vexo me sorprenden.



Cando remataron os concertos, a festa seguía sendo a protagonista, fixemos castañas, acabamos de emborracharnos, un acordeonista acabou de cansarnos tocando ata ben entrada a mañá... moitas risas, moita xente... asi da gusto ir a unha festa... e pola mañá Pulpoo..