
Un fin de semana moi atarefado en todos os sentidos, e moito coche..
Este finde empezou para min o venres en Oleiros, onde había "Alfaroleiros", unha feira de cerámica que fan en Santa Cruz, ó lado do paso de patos, jejje, moita gracia me fixo ese paso dende que o vin.
Alí non atopei nada novo, pero si atopei a Tomás, un oleiro (como quere que lle chamen e non alfareiro, pois alfar e mozárabe e a sua cerámica é neolítica) de Gundivós ó que xa lle teño mercado e que me parece unha persoa moi interesante, tanto no profesional como no persoal...
Aparte de a Tomás, atopei uns instrumentos que lles van encantar ós rapaces de Axouxere, pois xa me teñen comprado uns cantos e xa teñen todos os que teño eu na tenda. Os que lles atopei son moi rudimentarios, pero seguro que non teñen ningún igual.
Paseando por ali, atopei talleres andaluces que vin cando andiben por ali abaixo e teño que dicir que a min non me gusta a decoración que lle poñen, moi barroca para o meu gusto, en cambio, vela nas suas casas cheas de pratos colgados nos balcóns e nas fachadas, e con mil plantas e flores de mil colores, e ahí si me gustan... será certo eso de cada quen ten o seu lugar.
A mostra non era moi grande, e menos mal porque cheguei ás 10 da noite, pero coincidiu tamén con un concerto de María do Ceo, que tocaba xusto nunha praciña enfrente, e mira que me gustou, nunca a vira pero é boísima. Ceamos con Tomás, e á beira da unha e media marchei co compromiso de pasar por Gundivós antes de marchar de viaxe.
De camiño pa casa, como ó dia seguinte non tiña que abrir por que iba miña nai, parei a tomar algo en Carral, pero marchei pronto porque a xente andaba na quinta xa e sonaba eso a liada monumental.
O sábado empezou cedo, pois ás oito estaba arrancando cara a Mondoñedo, pois había feira medieval, das máis tradicionais do pais por certo.
A feira gustoume moito, había de todo, incluso tiro con ballesta, que tiña unha cola longuísima e quedoume pena de non poder probar. Ali atopei a David, o de Queixas, que ainda que estaba traballando, estaba na sua salsa pois é das suas feiras favoritas. Ainda que non atopei nada para a tenda, comprei algunhas cousiñas para min e sobre todo, comemos de pinga, uns callos, lacón e un pouco de tortilla.. umm que rico. O que non trouxo moi boa experiencia dali foi Bolo, porque aparte da calor insoportable que ali facía, coñeceu a un can que non creo que queira recordar, pois para unha vez que non se mete el de entrada, veu o peazo bicho e quixo papalo, un can que parecia un cabalo... mimá que susto!
Ás tres da tarde estaba arrancando para Ordes, pois quedaramos ás catro para arrancar a Beluso, e asi foi, marchamos ás cinco, pero chegounos ben o tempo porque cando chegamos ali facía incluso frío.
Beluso, un sitio precioso, bueno, gústame toda a zona do Morrazo, e incluso podo dicir que me encantaría vivir por ali e que espero ter unha casiña algun día cerca de algunha das suas praias.
Cando chegamos atopamos a Lola e Alvaro (que por certo, o venres corteille o pelo e está Lola toda descontenta co novo look do seu rapaçiño, jeje) e despois de baixar á ver a praia, empezou a aparecer o resto da tropa. Ainda nos xuntamos uns cantos, pois ó final da noite estabamos nós, os de Carral, os de Merelle, os de Zënzar por suposto (xa que tocaban ali), vimos ós rapaces de Cangas ... un bó grupiño.
Os concertos estiberon moi ben, a xente da organización,... todo, agás o son, debe ser que Sonogal nos ten moi refinados e xa non nos vale calquera cousa...
Jeeje, por certo, estaba o Xurxo Souto con un grupo que era remix dos tres trebóns con xente do Jarbanzo, chámase "A gran Treboada", e ríome porque cando o vin foi detrás do escenario, onde estaban os músicos e xa iba o suficientemente sincera como para dicirlle que era un pesado, jeje, non lle justou nadiña. Zënzar como sempre estupendo, só coa pega do son, pero foi mellor antes cando vin unha escena que me quedou pena de non poder inmortalizar, nin máis nin menos que Bocixa e Tabeaio bailando agarrado, jejej, vaia estampa.
Pois acabou o concerto pero non a festa, andibemos por ali ainda un bó anaco, ata que pouco a pouco fomos adormecendo para despertar con un sol abafante... tocaba praia.
Pasamos o día na praia, ainda quedaban case todos por ali e según nos fomos cansando fomos retirando cara a Ordes.
E iso foi todo nesta finde.. moitas risas, moitos rencontros, boas feiras e a descansar, que as festas do pobo xa están aqui.
Este finde empezou para min o venres en Oleiros, onde había "Alfaroleiros", unha feira de cerámica que fan en Santa Cruz, ó lado do paso de patos, jejje, moita gracia me fixo ese paso dende que o vin.
Alí non atopei nada novo, pero si atopei a Tomás, un oleiro (como quere que lle chamen e non alfareiro, pois alfar e mozárabe e a sua cerámica é neolítica) de Gundivós ó que xa lle teño mercado e que me parece unha persoa moi interesante, tanto no profesional como no persoal...
Aparte de a Tomás, atopei uns instrumentos que lles van encantar ós rapaces de Axouxere, pois xa me teñen comprado uns cantos e xa teñen todos os que teño eu na tenda. Os que lles atopei son moi rudimentarios, pero seguro que non teñen ningún igual.
Paseando por ali, atopei talleres andaluces que vin cando andiben por ali abaixo e teño que dicir que a min non me gusta a decoración que lle poñen, moi barroca para o meu gusto, en cambio, vela nas suas casas cheas de pratos colgados nos balcóns e nas fachadas, e con mil plantas e flores de mil colores, e ahí si me gustan... será certo eso de cada quen ten o seu lugar.
A mostra non era moi grande, e menos mal porque cheguei ás 10 da noite, pero coincidiu tamén con un concerto de María do Ceo, que tocaba xusto nunha praciña enfrente, e mira que me gustou, nunca a vira pero é boísima. Ceamos con Tomás, e á beira da unha e media marchei co compromiso de pasar por Gundivós antes de marchar de viaxe.
De camiño pa casa, como ó dia seguinte non tiña que abrir por que iba miña nai, parei a tomar algo en Carral, pero marchei pronto porque a xente andaba na quinta xa e sonaba eso a liada monumental.
O sábado empezou cedo, pois ás oito estaba arrancando cara a Mondoñedo, pois había feira medieval, das máis tradicionais do pais por certo.
A feira gustoume moito, había de todo, incluso tiro con ballesta, que tiña unha cola longuísima e quedoume pena de non poder probar. Ali atopei a David, o de Queixas, que ainda que estaba traballando, estaba na sua salsa pois é das suas feiras favoritas. Ainda que non atopei nada para a tenda, comprei algunhas cousiñas para min e sobre todo, comemos de pinga, uns callos, lacón e un pouco de tortilla.. umm que rico. O que non trouxo moi boa experiencia dali foi Bolo, porque aparte da calor insoportable que ali facía, coñeceu a un can que non creo que queira recordar, pois para unha vez que non se mete el de entrada, veu o peazo bicho e quixo papalo, un can que parecia un cabalo... mimá que susto!
Ás tres da tarde estaba arrancando para Ordes, pois quedaramos ás catro para arrancar a Beluso, e asi foi, marchamos ás cinco, pero chegounos ben o tempo porque cando chegamos ali facía incluso frío.
Beluso, un sitio precioso, bueno, gústame toda a zona do Morrazo, e incluso podo dicir que me encantaría vivir por ali e que espero ter unha casiña algun día cerca de algunha das suas praias.
Cando chegamos atopamos a Lola e Alvaro (que por certo, o venres corteille o pelo e está Lola toda descontenta co novo look do seu rapaçiño, jeje) e despois de baixar á ver a praia, empezou a aparecer o resto da tropa. Ainda nos xuntamos uns cantos, pois ó final da noite estabamos nós, os de Carral, os de Merelle, os de Zënzar por suposto (xa que tocaban ali), vimos ós rapaces de Cangas ... un bó grupiño.
Os concertos estiberon moi ben, a xente da organización,... todo, agás o son, debe ser que Sonogal nos ten moi refinados e xa non nos vale calquera cousa...
Jeeje, por certo, estaba o Xurxo Souto con un grupo que era remix dos tres trebóns con xente do Jarbanzo, chámase "A gran Treboada", e ríome porque cando o vin foi detrás do escenario, onde estaban os músicos e xa iba o suficientemente sincera como para dicirlle que era un pesado, jeje, non lle justou nadiña. Zënzar como sempre estupendo, só coa pega do son, pero foi mellor antes cando vin unha escena que me quedou pena de non poder inmortalizar, nin máis nin menos que Bocixa e Tabeaio bailando agarrado, jejej, vaia estampa.
Pois acabou o concerto pero non a festa, andibemos por ali ainda un bó anaco, ata que pouco a pouco fomos adormecendo para despertar con un sol abafante... tocaba praia.
Pasamos o día na praia, ainda quedaban case todos por ali e según nos fomos cansando fomos retirando cara a Ordes.
E iso foi todo nesta finde.. moitas risas, moitos rencontros, boas feiras e a descansar, que as festas do pobo xa están aqui.
No hay comentarios.:
Publicar un comentario